Co to są nuty gourmand? Charakterystyka zapachów w perfumach

Nuty gourmand to aromaty inspirowane jedzeniem – przede wszystkim deserami, napojami i przyprawami. W perfumach tworzą wrażenie słodyczy, kremowości, ciepła lub apetyczności, ale nie muszą pachnieć jak przesłodzony cukierek.

Co oznacza termin „gourmand” w perfumiarstwie?

Słowo gourmand pochodzi z języka francuskiego i oznacza smakosza, czyli osobę ceniącą przyjemność jedzenia. W perfumiarstwie określa kompozycje wykorzystujące zapachy kojarzone z produktami spożywczymi. Mogą przywodzić na myśl waniliowe ciasto, karmel, czekoladę, kawę, praliny, miód, likier albo świeżo upieczone ciasteczka.

O przynależności do tej rodziny decyduje przede wszystkim jadalny charakter aromatu, a nie konkretny składnik. Dlatego gourmand może być słodki i kremowy, ale też gorzki, korzenny, dymny lub lekko wytrawny. Wanilia połączona z drewnem pachnie inaczej niż wanilia z karmelem, a kawa zestawiona z cytrusami będzie lżejsza niż kawa osadzona na ambrowej bazie.

Jakie nuty tworzą zapachy gourmand?

Rodzina gourmand obejmuje znacznie więcej niż cukier i wanilię. W kompozycjach pojawiają się także aromaty napojów, przypraw, orzechów, wypieków oraz składniki, które nadają słodyczy kontrast. Ich charakter można uporządkować w kilku grupach:

W dobrze zbudowanych perfumach nuty jadalne rzadko występują samotnie. Kwiaty, owoce, cytrusy, paczula, piżmo i drewno zmieniają ich proporcje oraz nadają kompozycji określony kierunek. Dzięki temu słodycz może stać się świeższa, bardziej elegancka albo wytrawna.

To właśnie kontrast sprawia, że gourmand nie musi oznaczać ciężkiego deseru. Wanilia z jaśminem i owocami tworzy miękki zapach kwiatowo-gourmand, natomiast karmel z paczulą, drewnem lub przyprawami może nabrać ciemniejszego, bardziej wyrazistego charakteru. Z tego powodu podobne nuty mogą spodobać się zarówno osobom szukającym delikatnej kremowości, jak i tym, które wolą mocne, orientalne kompozycje.

Gourmand a zapachy orientalne – czy to to samo?

Te rodziny często się przenikają, ale opisują różne cechy kompozycji. Gourmand wskazuje przede wszystkim na inspirację jedzeniem i efekt apetyczności. Określenie orientalny odnosi się szerzej do ciepłych, intensywnych akordów przypraw, żywic, ambry, balsamów i drewna.

Perfumy mogą więc być jednocześnie orientalne i gourmand, gdy łączą na przykład wanilię, czekoladę lub karmel z ambrą, paczulą i korzennymi przyprawami. Nie każdy zapach gourmand jest jednak orientalny. Lekka kompozycja z gruszką, bitą śmietaną i kwiatami może mieć bardziej owocowy lub kwiatowy charakter.

Jak zmieniała się kategoria gourmand?

Gourmand jako wyraźny kierunek perfumeryjny zyskał rozpoznawalność na przełomie lat 90. i 2000. Wcześniej słodycz oczywiście pojawiała się w perfumach, lecz rzadziej stawała się głównym tematem kompozycji. Przełom przyniosło odważniejsze łączenie akordów czekolady, karmelu, wanilii, miodu i owoców z elementami kwiatowymi, drzewnymi oraz szyprowymi.

Za ważny punkt tej zmiany uznaje się zapach Angel Thierry’ego Muglera z 1992 roku. Kompozycja połączyła intensywne akordy słodkie i owocowe z paczulą oraz głęboką bazą. Pokazała, że perfumy mogą być wyraźnie „jadalne”, a zarazem wielowarstwowe i charakterystyczne. Od tego czasu gourmand zaczął obejmować nie tylko klasyczne desery, lecz także kawę, likiery, przyprawy, orzechy, a nawet bardziej nieoczywiste skojarzenia kulinarne.

Odbiór takich zapachów pozostaje indywidualny. Dla jednej osoby karmel będzie kojarzył się z dzieciństwem i domowym ciepłem, dla innej okaże się zbyt ciężki. Ta subiektywność jest częścią ich charakteru – perfumy na skórze mogą przywoływać wspomnienia, poczucie komfortu albo atmosferę kawiarni i świeżo pieczonego ciasta.

Jak nosić perfumy gourmand?

Przy wyborze warto brać pod uwagę intensywność kompozycji, temperaturę otoczenia i miejsce, w którym zamierzasz jej używać. Lżejsze warianty mogą pasować do codziennych sytuacji, podczas gdy gęste zapachy z kakao, ambrą, tonką lub likierem zwykle lepiej rozwijają się wieczorem i w chłodniejszych miesiącach. Pomocne są następujące zasady:

• Na dzień – wybieraj wanilię połączoną z owocami, kwiatami, cytrusami lub świeższymi akordami.
• Na wieczór – sięgaj po karmel, kawę, kakao, tonkę, ambrę i przyprawy, jeśli lubisz głębsze brzmienie.
• Do pracy i zamkniętych pomieszczeń – stosuj mniej aplikacji, ponieważ słodkie nuty mogą długo utrzymywać się na ubraniach i mocno wypełniać przestrzeń.
• Na chłodną pogodę – wybieraj gęste, kremowe i balsamiczne kompozycje, które wolniej tracą intensywność.
• Na cieplejsze dni – lepiej sprawdzają się lżejsze gourmand z kokosem, cytrusami, owocami lub kwiatami.

Notka ekspercka: ciepło skóry wpływa na rozwój wielu nut gourmand. Pod jego wpływem wanilia, karmel, tonka i akordy mleczne mogą stać się bardziej wyczuwalne, dlatego zapach testowany na papierku nie zawsze będzie brzmiał tak samo na skórze. Przed zakupem dobrze sprawdzić go przez kilka godzin i ocenić nie tylko otwarcie, lecz także późniejszą bazę.

Gourmand to zatem nie jedna, ściśle określona nuta, lecz szeroki sposób budowania zapachu wokół skojarzeń z jedzeniem. Może być słodki, korzenny, kawowy, owocowy albo nawet lekko wytrawny. Najciekawsze kompozycje nie kopiują deseru dosłownie, tylko łączą jego apetyczność z kontrastem kwiatów, drewna, przypraw lub piżma.